Katër trajtimet më premtuese kundër COVID-19 do të testohen në një shkallë globale, me një sistem të mbledhjes së të dhënave në kohë reale për të verifikuar efektivitetin e tij
Pandemia e koronavirusit po çon në një nga provat më të mëdha klinike globale që janë provuar ndonjëherë. Nisma quhet SOLIDARITET dhe u konceptua nga Organizata Botërore e Shëndetit, me qëllim të eksperimentimit me katër trajtimet që aktualisht duket se janë më premtuese kundër COVID-19, sëmundja e shkaktuar nga koronavirusi.
Testet përfshijnë ilaçe ekzistuese dhe të përdorura - për shembull - kundër HIV dhe Ebola, dhe mund të kryhen në mijëra spitale në të gjithë botën, pa komplikime të veçanta për personelin mjekësor që përballet me krizën më të madhe shëndetësore të këtij shekulli.
Në 80 përqind të rasteve, koronavirusi shkakton simptoma të lehta që nuk e bëjnë të domosdoshëm shtrimin në spital, por për rastet e mbetura me simptoma më të rëndësishme ose të rënda, shtrimi në spital ndonjëherë është i pashmangshëm. Pacientët më të rrezikuar mund të zhvillojnë pneumoni të rrezikshme, e cila duhet të trajtohet në njësitë e kujdesit intensiv, shpesh duke përdorur intubimin për të lehtësuar frymëmarrjen. Trajtimet kërkojnë kohë, duke pritur që sistemi imunitar të mposhte sëmundjen.
Një shtrim në spital i cili mund të zgjasë disa javë, dhe kjo ndërlikon menaxhimin e shumë pacientëve serioz, sepse ka pak vende në këto reparte shumë të specializuara.
Ilace më te efekteshme në trajtimin e COVID-19 mund të kontribuojnë jashtëzakonisht shumë në uljen e kohës së shtrimit në spital, duke lejuar profesionistët e kujdesit shëndetësor të trajtojnë shumë më teper pacientë, duke shmangur mbingarkesën në spital (gjë që reflekton në mënyrë të pashmangshme në cilësinë e kujdesit).
Që nga fillimi i epidemisë së koronavirusit, mjekët dhe studiuesit kanë vlerësuar dhe eksperimentuar në një shkallë të vogël me dhjetëra ilaçe të ndryshme, tashmë të disponueshme dhe të zhvilluara për sëmundje të tjera.
Disa teste dolen të jenë të pasuksesshme, të tjerët pak më premtuese, por ka munguar nje kordinim ndërkombëtar për të marrë të dhëna me te sakta në një shkallë më të madhe.
Prandaj OBSH dëshiron të përqendrojë vëmendjen në katër trajtime dhe t'u ofrojë mjekëve një platformë në internet ku ata me lehtësi të mund te ndajnë përvojat e tyre, në mënyrë që të mbledhin sa me shume të dhëna sa më shpejt që të jetë e mundur.
Kloroku ose klorokina dhe hidroksilklorina
Janë dy ilaçe që janë përdorur për gati një shekull për të parandaluar dhe trajtuar malarjen. Ato zvogëlojnë aciditetin në endozomet, vezikulat te cilat bëjnë që materiali të kalojë nëpër membranën qelizore, një nga mekanizmat që përdoret nga disa viruse për të hyrë në qeliza.
Koronavirusi, megjithatë, përdor një sistem të ndryshëm për të depërtuar në qelizë (përmes proteinave në majat e tyre, ") dhe për këtë arsye nuk është e qartë nëse klorokina dhe hidroksikloroku është i efektshëm.
Disa teste laboratorike, pra në kulturat qelizore in vitro, kanë treguar njëfarë efekti në koronavirus, por dozat e nevojshme për të marrë rezultate të konsiderueshme janë të larta dhe kjo mund të çojë në toksicitet të tepruar të trajtimit.
Deri më tani, mjekët dhe studiuesit kinezë kanë publikuar rreth njëzet studime dhe raporte mbi përvojat e tyre klinike me klorokine dhe hidroksilklorin për të trajtuar COVID-19, por pa të dhëna të qarta dhe të paqarta për efektet e barnave. Studime të tjera të kryera në Evropë kanë dhënë rezultate të pasigurta dhe shqetësimet në lidhje me toksicitetin e trajtimit mbeten akoma te pranishme.
OBSH fillimisht nuk kishte ndërmend të përfshijë dy ilaçet në SOLIDARITET, por ekspertët e tij më pas ndryshuan mendimin e tyre pas debatit të madh shkencor dhe opinionit publik rreth këtyre trajtimeve. Përballja u inkurajua pjesërisht edhe nga disa deklarata të Presidentit të Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, i cili në një konferencë për shtyp i kishte përcaktuar dy ilaçet si "revolucionare", pa treguar megjithatë se ai e kuptonte shumë kontekstin.
Lopinavir dhe ritonavir
Ekspirimentimi i perket gjithashtu dy antiretroviralëve që zakonisht përdoren në infeksionet e HIV dhe të kombinuara në ilaç me emrin tregtar Kaletra.
Ilaçi ka aftësinë të bllokojë një enzimë që aktivizon disa proteina virale, duke lejuar kështu që virusi HIV të hyje në qeliza, në të cilat ai përsëritet duke rritur infeksionin në trup.
Kaletra është përdorur për rreth 20 vjet dhe është vërejtur se mund të ketë efekte të ngjashme me viruse të ndryshme nga HIV. Vitet e fundit, për shembull, ajo ka treguar premtime në trajtimin e MERS, një tjetër sindrom i frymëmarrjes i shkaktuar nga një koronavirus, në minjte dhe kaviet laboratorike.
Sidoqoftë, testet e para me Kaletra kundër koronavirusit aktual nuk ishin shumë inkurajuese. Një hulumtim - i kryer në Kinë mbi 199 pacientë dhe i botuar në revistën shkencore NEJM - shpjegon se nuk zbuloi ndonjë dallim të veçantë në trajtimin e pacientëve me ose pa ilaçin.
Sidoqoftë, studimi specifikon që ilaçi ishte përdorur në një fazë të avancuar të COVID-19, kur pacientët kishin zhvilluar simptoma shumë serioze, dhe për këtë arsye mund të kishte kufij për ta përdorur atë në raste më pak të rënda dhe për të parandaluar përkeqësimin e mëtejshëm.
Kaletra dhe interferon beta
Trajtimi përfshin përdorimin e lopinavir dhe ritonavir me interferon beta, një molekulë e përfshirë në sistemet e rregullimit të inflamacionit në trupin tonë (është sistemi imunitar që shkakton inflamacionin për të kapërcyer infeksionet, duke rritur ndër të tjera temperaturen e indeve).
Një trajtim i ngjashëm ishte provuar tashmë në kaviet laboratorike kundër MERS. Sidoqoftë, përdorimi i interferonit beta është i rrezikshëm në pacientët me COVID-19, sepse mund të zvogëlojë aftësinë e sistemit imunitar për të kundërshtuar përhapjen e koronavirusit në trup.
Remdesivir
Remdesivir ishte zhvilluar nga kompania farmaceutike Gilead kundër Ebola, por pa qenë aq efektiv sa shpresohej në testet në terren. Sidoqoftë, ilaçi synon një enzimë të përfshirë në përsëritjen e viruseve të ARN-së (mënyrën e organizimit të kodit të tyre gjenetik) siç janë koronaviruset.
Nja dy vjet më parë, hulumtimi ka treguar për shembull se remdesivir pengon koronaviruset përgjegjës për MERS dhe SARS, sëmundje keto te frymëmarrjes te shkaktuara nga një koronavirus i ngjashëm me atë aktual.
Përvojat mbi remdesivir dhe COVID-19 të disponueshme deri më tani janë anekdotike, por ende inkurajuese. Sidoqoftë, nevojitet një studim shumë më i madh për të verifikuar jo vetëm efektivitetin e ilacit, por edhe sigurinë e tij për pacientët me kushte të veçanta klinike.
Ashtu si me ilaçet e tjera të ngjashme, remdesivir mund të jetë efektiv veçanërisht nëse administrohet pas shfaqjes së simptomave të para, duke zvogëluar rrezikun e përkeqësimit të tyre.
SOLIDARITETI
OBSH ka kërkuar të mbajë ne menyre sa me te thjeshte hyrjen në testin e tij global per spitalet dhe profesionistët e kujdesit shëndetësor nga e gjithë bota qe të mund të marrin pjesë dhe te shprehin eksperiencat e tyre.
Kur një person është pozitiv me koronavirus, ai konsiderohet i pajtueshëm ne provimin e ilaçeve dhe jep pëlqimin e tij, i takon mjekut të tij të fusë të dhënat në një portal të OBSH-së, duke specifikuar praninë e ndonjë sëmundjeje të mëparshme siç janë problemet e zemrës, diabeti ose sindromat për shkak të HIV. Mjeku më pas duhet të tregojë se cilat ilaçe janë në dispozicion në spitalin ku pacienti është shtruar në spital dhe siti cakton njërën nga katër terapitë.
Futja në portal është veprimi i vetëm që kërkohet nga mjekët për tërë kohëzgjatjen e qëndrimit të pacientit. Në përfundim të terapisë, mjeku lidhet përsëri dhe tregon në portal datën e sherimit të pacientit ose vdekjen e tij, së bashku me disa detaje të tjera (për shembull nëse intubacioni ishte i nevojshëm apo jo).
